SCOSC حسین ترحمی اردکانی Research Letters on Management in Organizations مجله بین‌المللی حقوق، علوم سیاسی و روابط بین‌الملل 2 1 (بهار) 2026 06 02 Investigating the legal dimensions of the prohibition of attacking infrastructure in international law, relying on the US and Israeli attacks on the country's critical infrastructure and legal solutions for filing a lawsuit in international legal courts بررسی ابعاد حقوقی ممنوعیت حمله به زیرساخت ها در حقوق بین الملل با تکیه بر حمله آمریکا و اسرائیل به زیرساخت های حیاتی کشور و راهکارهای حقوقی جهت طرح دعوی در محاکم حقوقی بین المللی 22 39 FA Mehdi Nematollahi Member of the Fars Bar Association مهدی نعمت اللهی عضو کانون وکلای دادگستری فارس 2026 04 22 Attacks on critical infrastructure, whether during armed conflicts or peacetime, are considered one of the serious challenges of contemporary international law. These attacks, which can be carried out physically or cyber-based, have catastrophic consequences for civilians and the national security of countries. The present article, using a descriptive-analytical method and relying on library resources and international documents, examines the legal dimensions of the prohibition of attacking infrastructure in international law and analyzes the legal solutions for filing a lawsuit in international courts by studying the US and Israeli attacks on Iran's critical infrastructure. The research findings show that although there is no single treaty definition of critical infrastructure, a customary definition of the concept can be inferred from the practice of states and the positions of international organizations. The principles of distinction, proportionality, and precaution in international humanitarian law confirm the prohibition of attacks on civilian infrastructure, and even in peacetime, such attacks can be considered violations of the right to life and other fundamental human rights. The International Court of Justice, the International Criminal Court, and arbitral institutions are the most important competent authorities for filing lawsuits. However, challenges such as the issue of attribution of cyberattacks, the difficulty of gathering evidence, state immunity, and jurisdictional limitations have created serious obstacles to effective litigation. The article concludes with recommendations such as resorting to friendly treaties, filing lawsuits based on human rights violations, and strengthening international cooperation to establish a comprehensive legal regime in this area. حمله به زیرساخت های حیاتی، چه در زمان مخاصمات مسلحانه و چه در زمان صلح، یکی از چالش های جدی حقوق بین الملل معاصر محسوب می شود. این حملات که می توانند به صورت فیزیکی یا سایبری انجام شوند، پیامدهای فاجعه باری برای غیرنظامیان و امنیت ملی کشورها به همراه دارند. مقاله حاضر با روش توصیفی-تحلیلی و با تکیه بر منابع کتابخانه ای و اسناد بین المللی، به بررسی ابعاد حقوقی ممنوعیت حمله به زیرساخت ها در حقوق بین الملل پرداخته و با مطالعه موردی حملات آمریکا و اسرائیل به زیرساخت های حیاتی ایران، راهکارهای حقوقی طرح دعوی در محاکم بین المللی را تحلیل می کند. یافته های تحقیق نشان می دهد که اگرچه تعریف معاهده ای واحدی از زیرساخت های حیاتی وجود ندارد، اما می توان از رویه کشورها و مواضع سازمان های بین المللی، تعریف عرفی از این مفهوم استنباط کرد. اصول تفکیک، تناسب و احتیاط در حقوق بشردوستانه بین الملل، ممنوعیت حملات به زیرساخت های غیرنظامی را تأیید می کنند و در زمان صلح نیز این حملات می توانند نقض حق بر حیات و سایر حقوق بنیادین بشر تلقی شوند. دیوان بین المللی دادگستری، دیوان کیفری بین المللی و نهادهای داوری، مهم ترین مراجع صلاحیت دار برای طرح دعوی هستند. با این حال، چالش هایی مانند مسئله انتساب حملات سایبری، دشواری جمع آوری ادله، مصونیت دولت ها و محدودیت های صلاحیتی، موانع جدی بر سر راه دادخواهی مؤثر ایجاد کرده اند. مقاله در پایان راهکارهایی مانند توسل به معاهدات دوستانه، طرح دعوی بر اساس نقض حقوق بشر، و تقویت همکاری های بین المللی برای ایجاد رژیم حقوقی جامع در این حوزه ارائه می دهد. https://ijlpsir.ir/downloadfilepdf/154194