SCOSC حسین ترحمی اردکانی Research Letters on Management in Organizations مجله بین‌المللی حقوق، علوم سیاسی و روابط بین‌الملل 2 1 (بهار) 2026 06 01 A Study of the Structure of the Sassanid Army and the Role of Cavalry, Local Corps, and Border Forces in the Wars between Iran and the Roman Empire بررسی ساختار ارتش ساسانی و نقش اسواران، سپاه محلی و نیروهای مرزی در جنگ های ایران و امپراتوری روم 40 59 FA Seyed Mohammad Sadeq Mahdavi Master of Shiite History, Payam Noor University of Qom, Qom, Iran سیدمحمدصادق مهدوی کارشناسی ارشد تاریخ تشیع، دانشگاه پیام نور واحد قم، قم، ایران 2026 04 27 The Sassanid Imperial Army (Espah) was one of the most complex and efficient military organizations of late antiquity, which for nearly four centuries (224 to 651 AD) was able to defend the Iranian province against the two powerful empires of Rome and Byzantium, as well as the invasion of nomadic tribes from the east and north. This article examines the three-tiered structure of the Sassanid army, including cavalry (elite cavalry), local corps (state and aristocratic forces), and border forces (defenders of the borders), and analyzes the role of each of these components in the wars between Iran and Rome. The research findings show that the cavalry as the main strike force, the local army as regional support, and the border forces as the front line of defense, together formed a multi-layered defense system that demonstrated high efficiency in confrontation with the professional Roman army. The reforms of Khosrow Anushirvan in the 6th century AD and the establishment of the four-centurion system are considered a turning point in the transformation of the command structure and increased the efficiency of these forces. This research, relying on primary historical sources and new archaeological findings, presents a comprehensive picture of one of the most important armies in the ancient world. ارتش شاهنشاهی ساسانی (اسپاه) یکی از پیچیده ترین و کارآمدترین سازمان های نظامی دوران باستان متأخر بود که برای نزدیک به چهار قرن (۲۲۴ تا ۶۵۱ میلادی) توانست در برابر دو امپراتوری قدرتمند روم و بیزانس و همچنین هجوم قبایل کوچ رو از شرق و شمال، از کیان ایرانشهر دفاع کند. این مقاله به بررسی ساختار سه گانه ارتش ساسانی شامل اسواران (سواره نظام نخبه)، سپاه محلی (نیروهای ایالتی و اشرافی) و نیروهای مرزی (مدافعان سرحدات) می پردازد و نقش هر یک از این مؤلفه ها را در جنگ های ایران و روم تحلیل می کند. یافته های پژوهش نشان می دهد که اسواران به عنوان نیروی ضربتی اصلی، سپاه محلی به عنوان پشتیبان های منطقه ای و نیروهای مرزی به عنوان خط مقدم دفاع، در کنار یکدیگر یک سامانه دفاعی چند لایه را تشکیل می دادند که در تقابل با ارتش حرفه ای روم، کارایی بالایی از خود نشان داد. اصلاحات خسرو انوشیروان در سده ششم میلادی و ایجاد نظام چهار سپهبدی، نقطه عطفی در تحول ساختار فرماندهی و افزایش کارایی این نیروها محسوب می شود. این پژوهش با تکیه بر منابع دست اول تاریخی و یافته های باستان شناسی جدید، تصویری جامع از یکی از مهم ترین ارتش های جهان باستان ارائه می دهد. https://ijlpsir.ir/downloadfilepdf/96099